vrijdag 26 april 2019

Het woord van 26 april

HET WOORD...HET WOORD IS... REFLECTIE

Reflectie...wat moet je nu met het woord reflectie?? Reflectie zou ik omschrijven als terugkijken. REFLECTEREN!
Of moeilijker uitgelegd: 'Reflectie is het terugkijken, bespiegelend overdenken en zoeken naar betekenis van wat je hebt gezien, ervaren, gedacht of gedaan en daar lering uit trekken.'

Ik voel nog niet onmiddellijk de 'wauw factor' bij dit woord. Voor mij is het woord saai en niet beeldend.

MAAR... REFLECTIE  kan ook anders uitgelegd worden.


'De terugkaatsing van licht door een oppervlak.'

Precies! Kijk, daar kan ik wat mee!

Ik ben heel erg benieuwd naar jullie creaties en omschrijvingen van het woord.
Een hele fijne Koningsdag toegewenst en het kan zomaar zijn dat er een reflectie van deze dag komt.

Koninklijke groeten van Lydia


dinsdag 23 april 2019

poppendag, een zusje

Zusje Janna

Zoals voorspeld hebben pop Loeloe en kater Tommie een zusje gekregen. Loeloe vindt het helemaal het einde. Tommie laat zich niet van zijn beste kant zien... Geen tijd om zich voor te stellen, heeft het veel te druk in de tuin met jagen. Nu zullen jullie denken dat er vette muizen op de deurmat liggen, maar nee. De vlinders in de tuin zijn de pineut. Het is duidelijk dat Tommie de fijne kneepjes van het vak nog niet beheerst. Een poosje terug had onze poes Bubbles wel een heerlijke muis gevangen. Trots kwam ze de muis aan ons showen. Voordat ik het besefte kreeg Bubbles een fikse klap van de kleine Tommie. Bubbles liet de muis vallen en vervolgens at Tommie deze met smaak op. Het moet niet gekker worden!

Maar nu verder over het zusje voor Tommie en Loeloe. Ze is gisteren gearriveerd. Heel parmantig stond ze aan de voordeur te bellen en dat terwijl ze best wat jonger is dan Loeloe. Loeloe zwaaide de deur open en had onmiddellijk door dat dit geen tijdelijke gast was. Keurig schudden de beide dames een handje. Het zusje blijkt Janna te heten. Binnen de kortste tijd hadden de meisjes de grootste pret. Gelukkig hadden ze nog wel even tijd om te poseren voor de foto.



Janna wilde heel graag laten zien dat ze best fotomodel kan worden.
Ik denk dat ze gelijk heeft!


Het is toch ongelooflijk dat een karaktertje zo snel is gevormd.


Ik ben heel benieuwd wat de dames ervan zullen vinden dat er in de toekomst nog een grote broer bij komt.

Wordt vervolgd...

Groetjes van Lydia










vrijdag 19 april 2019

Het woord, het woord is...

Het woord, het woord is... spring

Spring betekent lente. (Spring)ende lammetjes in de lente. 
Het kan ook lente zijn in je hoofd. Kennen jullie dat liedje uit de jaren tachtig? 
Het ging zo:

Het is altijd lente in de ogen van de tandartsassistente
Voor de patienten van de assisente is het altijd lente
Zij lacht naar mij, ik lach naar haar...
En het is voorjaar en het is voorjaar
Het maakt niet uit, al raak ik al mijn tanden kwijt
Want het is lente, lente voor altijd

Geen idee van wie het was.

Lente is zoveel, volgens mij kun je er wel een boek over schrijven.

Lente is voor mij de mooiste tijd van het jaar. Tenminste, de lente die ik bedoel. Zonnetje, niet te koud en niet te warm. Na de hele winter binnen te hebben gezeten met de verwarming aan, lekker weer naar buiten.

Lente is  lammetjes, narcissen, hyacinten, blauwe druifjes, tulpen. Zijn dit eigenlijk allemaal lentebloemen?

In de lente is onze allermooiste dochter Demelza geboren. Om precies te zijn op 29 maart 2003. De mooiste lente ooit!

Lente heb ik ook nu weer in huis.




Lente is eindeloos!
Speciaal voor deze blog ook nog iets creatiefs voor de lente gemaakt.


Heel eenvoudig en leuk om te versturen naar iemand die je een lentegevoel geeft.
Ik geef dit kaartje aan mijn lieve vriendin Akkelien van de Breimeisjes.
Als het soms herfst in mijn hoofd is, brengt zij de lente.

Voor alle lieve blogsters een hele fijne lente toegewenst.

Groetjes van Lydia







dinsdag 16 april 2019

voorstel ronde

POPPENKINDEREN VOORSTELLEN

In ons huis wonen poppenkinderen natuurlijk!! Een wereld zonder fantasie en kinderlijk inlevingsvermogen is voor mij niet mogelijk. Geen tijd was zo heerlijk als toen de kinderen nog klein waren en ik ze kon enthousiasmeren voor allerlei kinderspeelgoed. Momenteel vind ik de Sylvanian Family geweldig voor kinderen (en het meest geweldig voor mezelf😁). Tot nu toe heb ik me in kunnen houden, want het is best prijzig en ik vind het te erg van mezelf als ik het echt ga kopen! Als jullie je afvragen wat ik bedoel, hier is een foto...


 

De sylvanian Family heeft dus nog geen plekje in huize Guest (Guest is onze achternaam).
Andere poppen hebben hun bestemming hier gelukkig wel gevonden. Iedere pop heeft zijn eigen verhaal.


Dit zijn mijn poppenkinderen.

Vandaag wil ik Loeloe aan jullie voorstellen. Loeloe woont bij ons sinds er een nieuwe hobbykamer is. Tijdens het klussen hebben we van alles meegemaakt. Al tijdens het eerste half uur stortte onze acht maanden oude kitten via het raam zo'n
 7 meter naar beneden. Volgens mij moest het raam dicht. Volgens echtgenoot Andrew moest het raam open, zodat de kat instinctief kon ontdekken dat het te hoog was om eruit te gaan hangen. Ik zal jullie de details besparen, maar minstens 600 euro verder springt Tommie de kater weer fleurig rond. Wie doet je wat!

Jullie begrijpen dat Loeloe en Tommie bij elkaar horen. Sinds de val houdt Loeloe een oogje in het zeil.


Zie hier de Brokkenpiloot en Loeloe.

Loeloe is een zogenaamde muneca cuadrada, de Spaanse benaming voor vierkante pop. Oorspronkelijk komt het van de blog Bylaemelise. Ik heb een vertaling gebruikt. De poppen kunnen in allerlei varianten gemaakt worden. Voor Loeloe en kater Tommie is er een zusje in de maak.


Kijk eens hoe leuk! Heerlijk om voor de tv te maken. Ik verwacht dat er ook nog wel een broertje wordt gemaakt.

Hoop dat jullie nu een beetje een idee hebben wie Loeloe is. Verdere avonturen komen er vast aan, want mijn poppen zijn beslist niet saai. Altijd wat mee te beleven.

Ik zou het bijna vergeten, maar jullie mogen uiteraard ook een kijkje nemen in mijn nieuwe hobbykamer. Heerlijk om in te knutselen en ingericht met een behoorlijke dosis kinderlijke vreugde.







Super dat jullie mijn blog wilden lezen. Dankjullie wel! Ik blijf dat bijzonder vinden.

Groetjes Lydia


donderdag 11 april 2019

Mee bloggen over het woord


Het woord, het woord is... KIND

Hoewel dit niet mijn allereerste blog ooit is, zal ik me toch weer even voorstellen.
Mijn naam is Lydia Guest, ik ben 50 jaar en ik woon met mijn man Andrew en onze kinderen (Alan en Demelza) in Sneek.
Ik houd van haken en ook een beetje breien. Kleuren doe ik ook heel graag. 
Verder ben ik dol op onze twee katten.




Oh ja en om niet te vergeten... ik heb afgelopen winter voor Kika (kinderen kankervrij) op de Weissensee geschaatst. Een hele prachtige ervaring, vooral omdat ik jaren niet had gesport.

Uiteraard vind ik bloggen ook leuk, maar het kost me altijd moeite om een bepaalde structuur vast te houden. Het gevolg daarvan is dat ik plotseling uit 'blogland' kan verdwijnen. Ik ga nu heel erg mijn best doen om regelmatig iets te posten.

Van mijn vriendin Akkelien (van de Breimeisjes) hoorde ik dat er iedere vrijdag een woord centraal staat en dat hier door sommige dames over geblogd en geknutseld wordt. Wat een leuk idee. Deze week zal ik mijn eerste 'woordwerkje' publiceren.

Het woord, het woord is... KIND
Geen 'kind' op zijn Nederlands, maar 'kind' op zijn Engels.



In eerste instantie dacht ik aan het Nederlandse woord 'vriendelijk'.
Echter, het woord 'kind' heeft meerdere betekenissen. Hoe leuk is dat!
Een andere betekenis heb ik uitgewerkt. Twee keer zelfs, want het eerste werkstukje is in de prullenbak beland. 



Deze spreuk past mij wel. Ik zou willen dat iedereen zichzelf zou mogen zijn. Er zijn al zoveel anderen!

Tot volgende week. Mijn eerste blog was weer een plezierige bezigheid.

Groetjes Lydia




woensdag 23 augustus 2017

nieuw project, goede buit


NIEUW PROJECT, GOEDE BUIT 


Qua creatieve activiteiten is het een beetje rustig in huize Sneek.
Vakantie tijd, een beetje geblesseerd, geen bevorderende elementen om op gang te komen.
Toch nog wel enige zaken die het vermelden waard zijn.
Zo kreeg ik tijdens mijn vakantie in Zeeland een berichtje van Breimeisje vriendin Akkelien dat ze twee CAKE SWIRLS had gescoord bij de Action. Of ik belangstelling had. Natuurlijk had ik belangstelling! Helemaal leuk!
Dat waren er al vast twee en in de woonplaats van mijn ouders scoorde ik er nog eens twee. Nu heb ik van elke kleur twee bollen. Daar kun je iets mee!


Zoals jullie zien ontbreekt er een bol op de foto. Die staat al op de breipennen. Dat is in dit geval bijzonder, want ik haak liever. Tot mijn grote verbazing lukt nu breien beter met een kleine blessure.


Ik brei op pen nummer 5 met 150 steken en het is de bedoeling dat dit een klein dekentje gaat worden voor op de bank tijdens de koude winter avonden. Eigenlijk geen idee hoe ver ik kom met twee bollen, dus ik houd de Action goed in de gaten. Een extra bol (of twee) kan nooit kwaad.
Ter inspiratie gebruikte ik de breibijbel. Ik koos een eenvoudige steek die ik echter nooit had uitgeprobeerd.


Ik koos voor de  gordelsteek. Een gemakkelijke en leuke steek die je kan doen terwijl je een detective kijkt (zelfs een ingewikkelde).

Je zou kunnen zeggen dat ik een goede buit had veroverd. Nog een goede buit had ik bij de kringloop. Een zak met veel bolletjes katoen. Ik heb de zak eerst even open gepeuterd om te ruiken. Garen dat muf of naar rook ruikt, moet ik niets van hebben. Deze katoentjes kwamen door de keuring. Ze zijn in een ver verleden bij de V&D gekocht. Er staat nog een prijsje op met het oude logo. Ik ben er blij mee. Oh ja...de hele buit voor 3,50 euro.


Hoop dat mijn dekentje deze week een beetje vordert en ik hoor en zie jullie volgende week weer graag.
Groetjes Lydia.

dinsdag 15 augustus 2017

Goed makertje

GOED MAKERTJE




Zo waren we de vorige keer geëindigd.
De beertjes in de Friese klompen, omdat ik ze een avontuur had beloofd.

De klompen moesten aan, want al 22 jaar lang plukken Andrew en ik iedere (na)zomer bramen. Tussen de stekels zijn de klompen super handig. Toen de kinderen het nog leuk vonden gingen zij uiteraard ook mee. Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik bramen plukken niet enkel leuk vind. De plek die wij kennen is redelijk woest en je moet je dus eerst door een soort van struikgewas heenwerken, voordat de pluk kan beginnen. Maar, traditie is traditie!
Wat ik wel even moet vermelden is dat ik tot mijn grote schrik hoorde dat je per persoon nog maar een klein bakje mag plukken. Bij overtreding van de regel kun je een bekeuring krijgen. Deze informatie had ik dus niet meegekregen, waardoor wij vier bakjes hadden geplukt. Gelukkig waren we nog vroeg in het seizoen, want anders waren het nog veel meer bakjes geworden. Ik kreeg deze informatie van twee familieleden, maar het is mijzelf volledig ontgaan. Of zouden ze gewoon jaloers zijn op onze bramen(jam)?😉

Jullie begrijpen al dat de beren het grote bramen pluk avontuur mochten meebeleven. Ze zaten achter op mijn rug in een rugzak en konden zo heel gemakkelijk meekijken en af en toe een braam proeven natuurlijk. Wat vonden ze het mooi!

Na het bramen plukken was het avontuur nog lang niet voorbij, want de bramen moesten nog tot jam bewerkt worden. We hadden niet precies genoeg bramen, dus we kozen ervoor om de bramen aan te vullen met pruimen en bananen. Zomaar een probeersel. Kijk de beertjes eens nieuwsgierig kijken.


Hierna was het echte kookwerk aan de beurt. Het dreigde al weer bijna mis te gaan, want ik hoorde Andrew zeggen:"Wat doen die beesten hier nu weer op het aanrecht." Ik schrok me een hoedje en heb de beertjes snel verdedigd. Ook kon Andrew niet lekker doorwerken, omdat de beertjes steeds op de foto moesten. Ik heb het toch maar doorgezet, ze hebben tenslotte al genoeg meegemaakt doordat ik ze was vergeten uit de fietstas te halen.
De bramen moesten gekookt, gezeefd en weer gekookt worden. Bij de tweede keer koken voegden we de geleisuiker toe.


Tenslotte de bramen in de uitgekookte potjes en smullen maar!
Heerlijk op een boterham, een cracker of in de yoghurt.


Andrew is helemaal op de natuurlijke toer, want tijdens het typen van deze blog bracht hij mij een kopje verse munt thee. Uit eigen tuin, dus we mogen zoveel plukken als we willen. 

Groetjes van Lydia en twee blije beren.