Poppen(moeder)dag

POPPEN(MOEDER)DAG

Iedere tweede zondag in mei is het moederdag. Toen ik jonger was hechtte ik er niet zoveel waarde aan en voor mezelf vind ik het nog steeds niet zo heel belangrijk.
Hoewel ik moet zeggen dat er bij mij thuis (ik ben moeder van Alan en Demelza, twee heerlijke pubers van 15 en 13) altijd wel enige aandacht aan wordt besteed.
Voor mijn eigen moeder begin ik het steeds belangrijker te vinden. Het is niet vanzelfsprekend dat je ouders nog leven en al helemaal niet dat ze lekker gezond zijn. Mijn eigen moeder heeft het afgelopen jaar erg gekwakkeld. Voor haarzelf heel vervelend, maar gelukkig niet levens bedreigend.
Hoe dan ook, ik heb wel besloten dat ze best eens even verwend mag worden.
Een lastige opgave, want ik heb zo'n moeder die vindt dat ze alles wel heeft.

Ik zat hardop te mijmeren en Rosa keek vanachter haar tafeltje afwachtend toe. Bloemen, oorbellen, chocolade. Al deze items zijn de revue al eens gepasseerd. Moeilijk, moeilijk!

"Een mooie omslagdoek, net als ik heb!", riep Rosa plotseling. "Ik vind de omslagdoek zo heerlijk en altijd als jij weg bent, heb ik het heerlijk warm en denk ik altijd dat jij de stola zo mooi voor mij gemaakt hebt."
Eigenlijk vond ik het wel een heel goed idee van Rosa, maar dan moest ik wel een beetje vaart maken.
Rosa en ik zijn samen naar de stad gegaan om mooie kleurtjes voor oma (ja, zo noemt ze mijn moeder al!) uit te gaan zoeken. Niet te fel, maar toch een beetje vrolijk. We kozen blauw, paars en grijs.
Fanatiek ben ik aan de slag gegaan met de granny stripe. Haakt heerlijk weg, ook voor de televisie.
Vandaag heb ik de laatste hand aan de omslagdoek gelegd. Het haken van de schulprand.

Voordat ik het cadeau ging inpakken, heb ik hem nog even aan Rosa laten zien. Ze vond hem prachtig, bijna net zo mooi als haar eigen exemplaar.
Op tijd klaar dus! Alleen nog doorzichtig folie en een mooie strik erom heen.
Tenminste...als Rosa zo vriendelijk wil zijn om de "deken" te verlaten.

Morgen ga ik het cadeau geven, tijdens een fijne lunch in een restaurant. Wordt vast heel gezellig.

Als deze blog gepubliceerd wordt, is dit alweer geschiedenis, maar ik hoop dat jullie ook een fijne moederdag zullen beleven. Op wat voor een manier dan ook.

Groetjes,
Lydia



Ik ben benieuwd of de andere poppenmoeders ook nieuws hebben. Dit zijn ze:

                                                                       - Akkelien

- Blauw ruitje,

- Corina,

- Elizabeth,

- Es,

- Jannie,

- Jolanda,

- Juffrouw Mier,

- Juffrouw Ooievaar,

- Mariam,

- Nienke,

- Petra,

- Prie Praat,

- Ria en

- Rita

Mooie Rosa

MOOIE ROSA

Het is nog maar sinds korte tijd dat ik wekelijks een blog probeer te schrijven. Maar wat een inspiratie krijg ik daarvan! Zo las ik ergens dat er poppenmoeders zijn die zo nu en dan een zielige pop uit de kringloopwinkel redden om er vervolgens de meest prachtige kleding voor te maken.

Goed voorbeeld doet volgen en een aantal zaterdagen geleden reed ik met mijn lieve vriend/echtgenoot Andrew naar Lemmer. Hier zou een kringloopwinkel zijn die we nog nooit bezocht hadden. Andrew was enthousiast over mijn plan. Niet voor de pop uiteraard, maar hij mag zelf  ook graag struinen op Marktplaats en in tweede hands winkels. Hij houdt er zelf een prachtige verzameling Engelse speelgoedauto's van het merk Triang op na. Erg leuk, vooral omdat Andrew in Engeland is geboren.

Vrij snel vonden we de kringloopwinkel. Groot, netjes en een grote diversiteit aan spulletjes. Van nieuw tot heel oud. Bij de speelgoedafdeling moest ik zijn! Autootjes, knikkers, hele grote poppen die ik liever niet mee wilde nemen, knuffels. Eerst maar eens even verder de winkel bekijken.
Op het moment dat ik de speelgoedafdeling wilde verlaten hoorde ik iemand roepen. "Hier, hier ben ik!" Ik keek over mijn schouder maar, zag niemand. Nog een stap verder hoorde ik het weer. "Je ziet me over het hoofd, hier ben ik, Rosa!" Het gesmoorde geluid kwam onder een bult stoffige knuffels vandaan. Eerst de knuffels maar even opzij gelegd en daar lag ze. Een prachtig bruin popje met rode lipjes. Ze was bijna poedeltje naakt. Gelukkig had ze nog een onderbroek aan, het arme poppenkind. Gauw klemde ik haar onder mijn arm en fluisterde haar toe dat ik voor haar zou zorgen.
Eerst nog even langs de kassa, want anders zou er werkelijk sprake zijn van een poppen ontvoering en dat wilde ik niet op mijn geweten hebben. Ze kostte 75 eurocent. Zo'n mooi poppenkind, voor zo weinig geld!

Thuis gekomen vertrouwde Rosa me toe dat ze eerst wel toe was aan een grondige wasbeurt. Daar was ik het roerend mee eens, want vooral haar haar was "knoperig" en stonk behoorlijk. Ik heb de heerlijkste shampoo gepakt die voorhanden was en heb Rosa heerlijk in bad gedaan. Tot slot een beetje parfum en Rosa voelde zich als herboren.
Hierna onmiddellijk aan de haak gegaan. Nu ben ik niet zo goed in het zelf ontwerpen van patroontjes, maar ik heb mijn best gedaan. Eerst een jurk, hierna een omslagdoek en om het geheel compleet te maken een zomerse hoed met een bloem erop. Rosa vond het prachtig en eerlijk is eerlijk...ik ben er zelf best een beetje trots op.


Vandaag heb ik speciaal voor de blog een fotoshoot met haar gedaan. Is het niet een echte filmster, mijn Rosa?

Fijn dat jullie weer op mijn poppenblog kwamen kijken. Groetjes Lydia.

Er zijn ook andere leuke poppenblogs!

- Akkelien

- Blauw ruitje,

- Corina,

- Elizabeth,

- Es,

- Jannie,

- Jolanda,

- Juffrouw Mier,

- Juffrouw Ooievaar,

- Mariam,

- Nienke,

- Petra,

- Prie Praat,

- Ria en

- Rita!

VERLIEFD

VERLIEFD

Allereerst heel erg bedankt voor het lezen van mijn verhalen. Ik had niet verwacht dat ik er zo enorm enthousiast over zou zijn. En natuurlijk super bedankt Akkelien dat je me de beginselen van het bloggen zo geduldig bij hebt willen brengen. Er is een nieuwe wereld voor me open gegaan!
De ideetjes blijven stromen en ik moet gewoon kiezen waarover ik zal bloggen.

Dat de keuze vandaag op lappenpop Blikkie is gevallen, is niet zo verwonderlijk, want daar is mijn verhaal de vorige keer geëindigd ( stiekem heb ik ook alweer allerlei nieuwe projecten, maar die moeten nog maar even wachten).

Nadat lappenpop Flappie konijn (zie hier) vorige week was verhuisd liep Blikkie eenzaam en alleen rond in huis. Ik hoorde hem steeds bliepend zoeken naar Flappie. Echt zielig! Op een gegeven moment werd het stil en toen begon ik me pas echt zorgen te maken. Ik zocht in alle gaten en hoeken, maar helaas...geen Blikkie.
Ik besloot om eerst een kopje thee te gaan drinken in het zonnetje buiten, voordat ik verder ging zoeken. Zo gezegd, zo gedaan...
Thee zetten, koekje erbij en hup naar de tuinbank. Daar aangekomen kon ik mijn ogen niet geloven!
Blikkie was naar buiten geglipt en had eigenhandig nieuwe vrienden gemaakt. Ongelooflijk!

Ik geloof zelfs dat schildpad en Blikkie diepere gevoelens voor elkaar koesteren. Kijk toch eens hoe diep ze elkaar in de ogen kijken.

En alsof al deze liefde nog niet genoeg was, mocht Blikkie ook nog bij tuinmeisje Miep in de kruiwagen rondjes rijden.

Blikkie robot heeft zich de afgelopen tijd dus uitstekend vermaakt met zijn nieuwe vrienden, maar ook voor hem was een nieuwe bestemming geregeld. Ik heb namelijk nog een heel lief klein neefje van anderhalf die ook op een gehaakte lappenrobot zat te wachten.

Heel voorzichtig heb ik Blikkie, lekker zittend in een mini houten kratje, bedekt met een laagje folie.

Een mooi boekje erbij voor onderweg. Uiteraard een verhaal over andere stoere robots. In het boekje zit zelfs een leuke voorlees cd.

Ik kan jullie vertellen dat Blikkie inmiddels liefdevol is ontvangen door mijn kleine grote neef Novan. Het leuke is dat Flappie konijn en Blikkie robot inmiddels beide in het Friese dorp Grou wonen. Ze komen elkaar vast en zeker nog eens tegen.

Akkelien gaf me ook een lijst van andere bloggers die op dinsdag graag over poppen schrijven. Ik ga een kijkje nemen.

- Akkelien

- Blauw ruitje,

- Corina,

- Elizabeth,

- Es,

- Jannie,

- Jolanda,

- Juffrouw Mier,

- Juffrouw Ooievaar,

- Mariam,

- Nienke,

- Petra,

- Prie Praat,

- Ria en

- Rita! 

Club

Club

De Breimeisjes hebben nog steeds club! Dat was een regelmatig terugkerend thema op mijn blog, debreimeisjes.blogspot.nl. De frequentie van de club is wel eens wat minder, momenteel is het juist heel vaak club! En het komt tegenwoordig ook voor dat we dan allebei achter een laptop zitten, Lydia en ik. En misschien vragen jullie je af of dat gezellig is... Ik kan jullie vertellen dat club ALTIJD HEEL GEZELLIG is :-)

Het is wel lastiger geworden om erover te bloggen. Waarom? Omdat we nu allebei nog over dingen willen bloggen, die we nog niet eerder willen laten zien.  Vandaar deze foto, waarop een heleboel te zien is, maar ook weer net niet.

We bespreken van alles en drinken koffie (Akkelien en soms Lydia ook), thee (Lydia) of chocolademelk (Lydia) en we nemen daar wat lekkers bij (en soms ook niet, die enkele keer dat we allebei een soort van verstandig zijn). En we haken of breien. 

Deze foto is van afgelopen vrijdag, vlak voor de vakantie, en we bespraken o.a. of we in deze twee weken ook club zouden hebben. We denken het eigenlijk wel, haha! 

Nu is het even afwachten of er morgen ook een poppenblog te zien is hier. Ook dat denk ik eigenlijk wel.

Graag tot een volgende blog!

Groetjes

van

Akkelien

THUIS

THUIS

De afgelopen keren was Konijn Flappie hier steeds aan het woord, maar ik kan jullie vol vreugde mededelen dat de adoptie inmiddels officieel heeft plaats gevonden. Flappie woont dus niet meer hier, maar bij zijn nieuwe poppenmoeder. Is dat niet fijn?

Gistermiddag ben ik samen met Flappie in de auto gestapt, op weg naar Grou. Evenals Sneek is ook Grou een Fries watersportplaatsje.

Wat een ontvangst toen we in Grou aankwamen. Zowel in het Fries als in het Nederlands werden we welkom (wolkom) geheten.

Enkele minuten later waren we ook al op de plaats van bestemming. Poppenmoeder Bente zat al heerlijk in het zonnetje te wachten op ons bezoek. Inmiddels was Flappie zelf ook wel erg nieuwsgierig geworden naar zijn nieuwe thuis, dus ik heb hem gelijk aan zijn nieuwe moeder, Bente, overhandigd.

En niet alleen Bente was in hem geïnteresseerd. Er kwam direct een andere huisgenoot kijken en gelukkig klikte dat beter dan afgelopen week met lappenpop robot Blikkie.

In eerste instantie was Bente verrukt van het knisperende folie waarmee ik Flappie had bedekt, maar toen dat achter de rug was werden ze toch heuse vrienden.

Als extraatje had ik nog een leuk boekje toegevoegd van Piter Knyn. De Friese versie van Peter Rabbit van Beatrix Potter. Hiermee was het feest compleet en Flappie liet onmiddellijk zijn zorgzame kant zien. Hij vermaakte Bente met een voorleesuurtje.

En dat het ware liefde is tussen Flappie en Bente bewijst de volgende foto!

Bente die heerlijk in het mandje van Flappie ligt.

Al met al een zeer geslaagde adoptie procedure zou ik zo zeggen. Enige zorg heb ik nu wel over lappenpop Blikkie Robot. Hij is alleen bij mij achter gebleven en loopt de hele dag bliepend naar Flappie konijn te zoeken.

Wordt vervolgd zou ik zo weer zeggen!

BLIEP BLIEP

BLIEP BLIEP

Huh huh, ik schrik me een hoedje zeg! Ik geloof dat ik even in slaap was gedommeld. Vind je het vreemd!? Ik lig zo verschrikkelijk lekker.
In mijn laatste babbeltje aan jullie had ik geopperd dat een dekentje tegen de kou wel lekker zou zijn en tjoep tjoep ... Voordat ik er erg in had lag er een dekentje over me heen en tot mijn grote vreugde werd mijn vermoeide konijnen hoofd plots ondersteund door een heerlijk zacht kussen.

Tot zover een geweldig leven voor een konijn zul je denken. Dat dacht ik ook, tot ik vandaag een vreemd geluid hoorde.
Eerst heel zachtjes en daarna steeds Luider. "Bliep, bliep, BLIEP, BLIEP." Mijn konijnen rust werd er helemaal door verstoord, dus ik keek eens goed om me heen. En toen zag ik het!
Een andere vriend uit het boekje van Sascha Blase (gehaakte lappenpoppen) was van de haaknaald gekropen. Wel, ik kan jullie vertellen dat het niet mijn vriend is. De hele dag hoor ik gebliep en tot overmaat van ramp wil Blikkie Robot (ja, zo heet hij) bij mij in het mandje liggen. Geen sprake van natuurlijk!
Ik heb dus het dringende verzoek ingediend om zo snel mogelijk naar mijn adoptie-adres te gaan of om Blikkie Robot in een eigen verblijf onder te brengen! Een ding is duidelijk, op deze manier gaat het niet!

Gelukkig ben ik enige tijd gered van Blikkie. Ik mocht namelijk met Breimeisje Lydia mee om de binnenstad van mijn geboorteplaats Sneek te bekijken. Daar heb ik me heerlijk vermaakt.
Wisten jullie wel dat Sneek een prachtige waterpoort heeft? Ook zijn we bij de wolwinkel geweest waar de Breimeisjes dikwijls mooie wolletjes kopen. Al hoop ik van harte dat er geen garen wordt gekocht voor nog een Blikkie Robot. Tenslotte nog heerlijk bij de Hema in het restaurant gezeten. Lydia had zin in de lekkerste cappuccino die er bestaat. Ik kreeg een lekker appeltje om op te knabbelen. Al met al een prima uitje.

Wederom zal ik jullie op de hoogte houden van mijn belevenissen. Duim voor mij dat de kwestie Blikkie Robot wordt opgelost.

Flappie

Dekens

Dekens

Ja, een dekentje hoort er wel bij, Lydia. Je kunt Flappie niet zonder dekentje laten verhuizen! Daar had je nu mooi deze granny's voor kunnen gebruiken:

Volgens mij was je toen van plan om een kussen te haken, maar bedacht je je halverwege en in een opruimerige bui gaf je ze aan mij. En ik heb ze gedoneerd aan dat dekenproject waar ik bij aangehaakt heb in de bibliotheek (lees hier). 

Of deze leuke granny's: 

Ik weet niet meer wat jij toen had bedacht, maar ik heb daar vorige zomer al een poppendekentje met kussen van gemaakt:

Meer foto's vind je hier

Dat dekentje gaf ik weg en wordt nu gebruikt in dit mooie wiegje:

Met een paar granny's kun je al snel een mooi dekentje haken. En het hoeven niet eens granny's te zijn. Gewoon een mooi garentje en een makkelijke steek en haken maar, dat is jouw wel toevertrouwd. Ik weet ook haast wel zeker dat jij Flappie een fijn dekentje mee gaat geven. 

Wat leuk ook dat we al wat officiële volgers hebben, hé! Zij staan nu in onze "lijst met blogs", dan maken wij gelijk weer wat reclame voor hen :-)

Graag tot een volgende blog!

Groetjes van Akkelien